Μία εταιρεία παραγωγής αναψυκτικών ζητά να ασφαλίσει ένα βιομηχανικό μηχάνημα αξίας κτήσης ως νέο 12.000.000 ευρώ σε βάση συμφωνημένης αξίας με όρους «τρέχουσας αξίας ασφάλισης» όπου η αξία ασφάλισης αλλά και το ασφάλισμα θα συνεκτιμούν την αποκλειστικά την ηλικιακή παλαιότητα του χωρίς υπολογισμό τυχούσας υπολειμματικής αξίας η/και λοιπών εξόδων αφενός λόγω όρων της ασφαλιστικής βάσης και του ασφαλιστηρίου, αφετέρου λόγω υψηλού κόστους αποσυναρμολόγησης, μεταφοράς κλπ. Το μηχάνημα αυτό έχει ήδη αποσβεστεί στις λογιστικές εγγραφές των οικονομικών βιβλίων της επιχείρησης και οι ετήσιες αποσβέσεις δεν είχαν κοστολογηθεί στα προϊόντα ως πρόσθετη επιβάρυνση στην αξία πώλησης τους ώστε να συνάγεται “έννοια αδικαιολόγητου πλουτισμού” και εφαρμογή του κανόνα της “Αποζημιωτικής Αρχής” (περιπτώσεις αναπόσβεστων ποσών, υπολειμματικών αξιών κ.α).
Ωστόσο το μηχάνημα αυτό ακόμη και σήμερα συνεχίζει να προσφέρει βασικό έργο στην επιχείρηση. Η βάση ασφάλισης κρίθηκε κατάλληλη αφενός λόγω των παραπάνω αναφορών αφετέρου λόγω του κατά 40% μειωμένου κόστους ασφαλίστρων της σε σύγκριση με τα ασφάλιστρα των εναλλακτικών βάσεων ασφάλισης «σε αξία καινουργούς» & «σε γενική συμφωνημένη αξία». Τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από το λογιστικό τμήμα της εταιρείας είναι τα κάτωθι:
-Το μηχάνημα αποκτήθηκε προ επτά (7) ετών (με ημεροχρονολογία) και αποσβέστηκε πλήρως κατά αυτό το χρονικό διάστημα.
-Τη παρούσα χρονική στιγμή διανύουμε την αρχή του όγδοου (8) έτους από τη απόκτησή του.
-Δεν υπάρχουν αξιόπιστα συγκριτικά στοιχεία για τις αξίες άλλων όμοιων μηχανήματων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
–Το σημερινό κόστος αντικατάστασης η αναπαραγωγής του (εκτιμήθηκε περίπου ίδιο) αποτιμάται στα 10.000.000 ευρώ.
-Η φυσική διάρκεια ζωής του εκτιμάται στα 15 έτη
-Η οικονομική διάρκεια ζωής του εκτιμάται στα 18 έτη.
-Η λειτουργική διάρκεια ζωής του εκτιμάται στα 17 έτη.
-Η συνολική διάρκεια ζωής του θεωρείται ίση με την ωφέλιμη διάρκεια ζωής του, συμφώνως ημεροχρονολογίας.
-Οι συντηρήσεις που έχουν ήδη γίνει αλλά και εκείνες που θα γίνουν έως το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του κρίθηκαν σωρευτικά σε ποσοστό 10% επί της αξίας κτήσης του. Οι συντηρήσεις του δε κρίθηκαν δέουσες συμφώνως των οδηγιών του κατασκευαστή.
-Το μηχάνημα επιμερίζεται σε οκτώ (8) διακριτά τμήματα και αναλύεται στα κάτωθι σχετικά ποσοστά απόσβεσης των, ως «τα δέοντα και ενδεδειγμένα μέτρα της φθοράς» των διακριτών τμημάτων του.
1-Μηχανικά τμήματα
150χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 50% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
2-Ηλεκτρονικά τμήματα
200χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 5% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
3-Ηλεκτρικά τμήματα
150χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 50% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
4-Σιδηρός σκελετός
300χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 80% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
5-Πλαστικά τμήματα
50χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 50% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
6-Ειδικοί χρωματισμοί
20χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 0% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
7-Θερμο-υγρομονώσεις
80χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 20% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
8-Υάλινα τμήματα
50χιλιοστά «επί του όλου μηχανήματος» με ποσοστό εναπομείνουσας αξίας 20% μετά το πέρας της συνολικής διάρκειας ζωής του μηχανήματος.
Σημείωση: Η αξία ασφάλισης που θα προτείνετε στη «δήλωση εξατομικευμένης συμβουλής» θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της αφενός τη πιθανότητα να συμβεί ολική καταστροφή ακόμα και την ίδια ημέρα της ασφάλισής του, αφετέρου τις έννοιες της υπερασφάλισης και της υπασφάλισης -ως κάτωθι περιγραφές- με σκοπό να αποτραπούν παρεπόμενες οικονομικές ζημίες εξ αιτίας αυτών. Εξυπακούεται ότι οι υπολογισμοί θα πρέπει να επαναλαμβάνονται κάθε έτος προς εξασφάλιση των συμφερόντων του ασφαλισμένου.
Θεωρία- έννοιες και προσδιορισμοί
Aποσβεσμένο Kόστος Aντικατάστασης
Στηρίζεται στην οικονομική θεωρία της αντικατάστασης και βασίζεται στη λογική ότι ένας ενημερωμένος αγοραστής δεν θα πληρώσει για την αγορά ενός αντικειμένου, περισσότερο από το κόστος αναπαραγωγής ενός αντίστοιχου, ανάλογων χαρακτηριστικών ωστόσο απομειωμένου λόγω της παλαιότητας του.
Κόστος αντικατάστασης
Για τη παρούσα είναι το τρέχον κόστος κατασκευής ενός παρόμοιου σύγχρονου αντικειμένου, το οποίο έχει την κοντινότερη δυνατή χρηστικότητα με το υπό εκτίμηση αντικείμενο. Σε απουσία τέτοιων αντικειμένων θα υπολογιστούν βελτιωμένα αντικείμενα στα οποία θα γίνουν κατάλληλες προσαρμογές για τις βελτιωμένες ιδιότητες τους σε σχέση με το εκτιμώμενο.
Κόστος αναπαραγωγής
Για τη παρούσα είναι το τρέχον κόστος για την κατασκευή ενός «πιστού αντιγράφου», του υπό εκτίμηση αντικειμένου, με τη χρήση των ίδιων ή παραπλήσιων υλικών και τεχνικών κατασκευής. Συνήθως συμβαίνει με την αντικατάσταση ανταλλακτικών του ίδιου κατασκευαστή που αφορούν στο ίδιο μοντέλο.
Ημεροχρονολογία
Ο ακριβής αριθμών ετών που προκύπτει απο την ημερομηνία και χρονολογία απόκτησης του αντικειμένου. Κατά τον υπολογισμό ετών παλαιότητας υπάρχει κίνδυνος υπολογισμού χρήσεων με ημερομηνία την αρχή του έτους και να αυξηθούν τα έτη παλαιότητας.
Απόσβεση
Είναι το μέτρο της φθοράς, της ανάλωσης ή άλλης απώλειας αξίας ενός αντικειμένου λόγω της χρήσης του, της χρονικής παρέλευσης του δηλαδή της φυσικής, οικονομικής, λειτουργικής-τεχνικής απαξίωσης του.
Συντελεστής απόσβεσης
Ο συντελεστής απόσβεσης εκφράζει τη φυσική, οικονομική και λειτουργική- τεχνική απαξίωση των αντικειμένων, και λοιπών παγίων πχ των ακινήτων κλπ.
Προσδιορισμός του συντελεστή απόσβεσης
Η απόσβεση των αντικειμένων υπολογίζεται μέσω σύγκρισης της υπολειπόμενης διάρκειας ζωής τους (φυσική, οικονομική, λειτουργική, ωφέλιμη και συνολική) κατά την ημερομηνία εκτίμησης τους σε σχέση με την προσδοκώμενη συνολική διάρκεια ζωής τους και κατόπιν συγκρινόμενο με τη φυσική, οικονομική, λειτουργική-τεχνική απαξίωσή του.
Χρονολογική ηλικία είναι ο αριθμός των ετών που έχουν παρέλθει από τη στιγμή που ένα αντικείμενο κατασκευάστηκε.
Ουσιαστική ηλικία είναι η ηλικία του αντικειμένου που αποδίδεται κατά την αυτοψία, σε σύγκριση με ένα καινούργιο όμοιο. Εξαρτάται απο τη καλή χρήση, τον έλεγχο και το βαθμό συντήρησης, τις δέουσες αντικαταστάσεις γνησίων εξαρτημάτων η/και τις δέουσες γενικές επισκευές-ανακατασκευές του αντικειμένου συμφώνως των οδηγιών του κατασκευαστή. Δηλαδή πρόκειται για την ηλικία που αποδίδεται στο αντικείμενο συμφώνως της πραγματικής του κατάστασης. Τέλος επηρεάζει απόλυτα τον υπολογισμό της ωφέλιμης διάρκειας ζωής.
Φυσική διάρκεια ζωής
Είναι το διάστημα στο οποίο, ένα αντικείμενο, κατόπιν λελογισμένης χρήσης, χωρίς να υποστεί γενική ανακατασκευή, θα μπορούσε να χρησιμοποιείται για την προοριζόμενη χρήση του, μέχρι να υποστεί τέτοιες φθορές, που θα καθιστούν την ανακατασκευή του οικονομικά ασύμφορη.
Οικονομική διάρκεια ζωής
Είναι το διάστημα στο οποίο το αντικείμενο εξακολουθεί να είναι ανταποδοτικό ή να παράγει οικονομικά οφέλη.
Λειτουργική διάρκεια ζωής
Είναι το διάστημα στο οποίο το αντικείμενο εξακολουθεί να είναι λειτουργικά αποδεκτό βάσει των επιταγών της ποιότητας των παραγομένων τελικών προϊόντων του, των επικρατουσών σχεδιαστικών τάσεων των τελικών προϊόντων που αυτό δύναται να παραγάγει, της αισθητικής των, της μόδας κλπ, σε σχέση πάντα με τη χρήση που σχεδιάστηκε να εξυπηρετεί.
Ωφέλιμη διάρκεια ζωής
Με την επιφύλαξη της ουσιαστικής ηλικίας, συνήθως λαμβάνεται το μικρότερο διάστημα μεταξύ της φυσικής, της οικονομικής και της λειτουργικής διάρκειας ζωής, αν αυτές δεν συμπίπτουν. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις η ωφέλιμη διάρκεια ζωής μπορεί να είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την οικονομική (πχ διότι ο ιδιοκτήτης του αντικειμένου έχει επιλέξει να το χρησιμοποιεί ενώ έχει παύσει η θεωρητική οικονομική ζωή του).
Συνολική εκτιμώμενη διάρκεια ζωής
Είναι η συνολική εκτιμώμενη διάρκεια ζωής ενός αντικειμένου η οποία εξαρτάται κυρίως από φυσικούς και οικονομικούς παράγοντες, οι οποίοι επιδρούν αντίστοιχα στην φυσική και στην οικονομική και λειτουργική διάρκεια ζωής του. Πολλές φορές και υπό προϋποθέσεις η συνολική διάρκεια ζωής ενός αντικειμένου θα εκτιμάται ίση με την ωφέλιμη διάρκεια ζωής του αντικειμένου.
Φυσική απαξίωση
Είναι το μέτρο της φυσικής και αναμενόμενης φθοράς του αντικειμένου που δημιουργείται με την πάροδο του χρόνου. Οφείλεται στη φυσική φθορά λόγω της ηλικίας και της έλλειψης της απαιτούμενης συντήρησης. Επίσης είναι η μείωση της αξίας που προκύπτει από τη μείωση της δυνατότητας ενός αντικειμένου να παράγει έργο ή υπηρεσίες για τα οποία σχεδιάστηκε λόγω φθοράς, αλλοίωσης, καταπόνησης και συναφών παραγόντων (ηλικιακή). Αποτελεί το βασικό κριτήριο απαξίωσης στη πλειονότητα των αντικειμένων.
Οικονομική απαξίωση
Είναι το αποτέλεσμα εξωτερικών επιδράσεων που επηρεάζουν την αξία ενός αντικειμένου. Οφείλεται σε επιπτώσεις που προκύπτουν από την αλλαγή των οικονομικών συνθηκών στη ζήτηση για αγαθά ή υπηρεσίες που παράγονται από το αντικείμενο. Οικονομική απαξίωση επέρχεται όταν η αξία του αντικειμένου ή η αξία του για την υφιστάμενη χρήση του υπολείπεται από την αξία της εναλλακτικής επιτρεπόμενης χρήσης του. Επίσης είναι η μείωση της αξίας του αντικειμένου που οφείλεται σε παράγοντες που είναι εξωγενείς δηλαδή εξωτερικοί σε σχέση με το αντικείμενο και που του προκαλούν απαξίωση. Δηλαδή οι παράγοντες αυτοί δε σχετίζονται άμεσα με αυτό, αλλά έμμεσα. Οι παράγοντες αυτοί (ενδεικτικά όχι περιοριστικά) σχετίζονται με:
• Τα οικονομικά στοιχεία του κλάδου στον οποίο δραστηριοποιείται ο ιδιοκτήτης που κατέχει το αντικείμενο.
• Τις δυσμενείς αλλαγές στο οικονομικό περιβάλλον του κλάδου στον οποίο δραστηριοποιείται ο ιδιοκτήτης που κατέχει το αντικείμενο.
• Η επιβολή νέας αυστηρότερης νομοθεσίας ή νέων αυστηρότερων κανονισμών.
• Ο φόβος η/και η νωρίτερη πληροφορία για την επικείμενη αλλαγή της υφιστάμενης νομοθεσίας ή/και των υφιστάμενων κανονισμών με την επιβολή νέας αυστηρότερης νομοθεσία και νέων αυστηρότερων κανονισμών.
• Η οποιαδήποτε (και για οποιοδήποτε λόγο) αύξηση της τιμής των πρώτων υλών που χρησιμοποιεί η/και θα χρησιμοποιεί το αντικείμενο.
• Η αύξηση του εργατικού κόστους σε σχέση με το αντικείμενο (συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ειδικοί κανονισμοί-μέτρα ασφαλείας κλπ).
• Ο ανταγωνισμός (εγχώριος η/και εξωχώριος) των τιμών των τελικών προϊόντων είτε αυτούσιος είτε σε σχέση με το κόστος των παραγόμενων προϊόντων συμφώνως των παραπάνω αναφορών που επιφέρουν μειωμένες παραγγελίες. Τέλος οι παραπάνω παράγοντες, στο σύνολό τους, μπορεί να αφορούν είτε αποκλειστικά τον ιδιοκτήτη του αντικειμένου είτε τον ίδιο και την επιχείρηση του είτε το σύνολο του οικονομικού του κλάδου.
Λειτουργική ή τεχνική απαξίωση
Η ανεπάρκεια του σχεδιασμού σε σχέση με την τρέχουσα χρήση του αντικειμένου ή «η μη καταλληλότητα» για τη συνέχιση της τρέχουσας χρήσης του. Ειδικότερα είναι η μείωση της αξίας ενός αντικειμένου λόγω ανεπάρκειας ή αναποτελεσματικότητας του σε σχέση με ένα άλλο που είναι περισσότερο αποδοτικό ή λιγότερο δαπανηρό. Κυρίως οφείλεται στην πρόοδο της τεχνολογίας. Για παράδειγμα, ένα αντικείμενο μπορεί να είναι δυνατό να αντικατασταθεί με ένα καλύτερο και φθηνότερο που παράγει όμοιο η/και παρόμοιο αποτέλεσμα.
Μεθοδολογία υπολογισμών (απλουστευμένη)
1.0-Έρευνα και καθορισμός του κόστους αντικατάστασης ή αναπαραγωγής του ως νέο.
2.0-Προσέγγιση του συντελεστή απόσβεσης του αντικειμένου με βάση τον οποίο μειώνονται κατά έτος οι αξίες των διακριτών τμημάτων του. Εδώ θα πρέπει:
2.1 να χωριστεί «το όλον» (δλδ το μηχάνημα) σε διακριτά επιμέρους τμήματα
2.2 να βρεθεί το ποσοστό «επί τοις χιλίοις – στο όλον» που το κάθε διακριτό τμήμα του καταλαμβάνει.
2.3 να εκτιμηθεί η συνολική εκτιμώμενη χρονική διάρκεια ζωής του αντικειμένου με βάση τις κάτωθι αναφορές.
2.4 να εκτιμηθεί αφενός η εναπομείνουσα αξία «του όλου μηχανήματος» αφετέρου η απώλεια αξίας του μετά το πέρας της συνολικής εκτιμώμενης χρονικής διάρκειας ζωής του ως ποσοστό «επί τοις χιλίοις – στο όλον».
Θα βρεθούν εφόσον διερευνηθεί και εκτιμηθεί το εναπομείναν ποσοστό «επί τοις εκατό», στο «επί τις χιλίοις ποσοστό – επί του όλου» που αντιστοιχεί σε κάθε διακριτό τμήμα του αντικειμένου.
2.5-να εκτιμηθεί ο ετήσιος συντελεστής απόσβεσης του αντικειμένου δυνάμει των παραπάνω αναφορών με τη χρήση ενδεδειγμένων μαθηματικών τύπων.
3.0-να προσδιοριστεί το αποσβεσμένο κόστος αντικατάστασης του αντικειμένου λόγω της παλαιότητας του είτε μετά το πέρας της συνολικής εκτιμώμενης χρονικής διάρκειας ζωής του είτε σε ένα συγκεκριμένο έτος αναφοράς.
Τυπικό αναλυτικό παράδειγμα
Έστω μηχάνημα όπου «το ένα από τα πέντε» διακριτά τμήματα του, καταλαμβάνει 200 χιλιοστά του μηχανήματος. Η συνολική εκτιμώμενη χρονική διάρκεια ζωής του μηχανήματος εκτιμήθηκε 10 έτη και κατόπιν έρευνας διαπιστώθηκε ότι το εναπομείναν ποσοστό του τμήματος αυτού , «επί τοις εκατό» στη 10ετία, είναι 50%.
Τότε η εναπομείνουσα αξία σε χιλιοστά του συγκεκριμένου διακριτού τμήματος, στη 10ετία, θα είναι:
200χιλιοστά * 50% = 100χιλιοστά
Με την ίδια μεθοδολογία υπολογίζονται οι εναπομείνασες αξίες σε χιλιοστά των υπόλοιπων τεσσάρων διακριτών τμημάτων του μηχανήματος. Στο τέλος οι αξίες σε χιλιοστά αθροίζονται.
Χάριν παραδείγματος, έστω ότι από τα 1000 χιλιοστά «του όλου μηχανήματος» ως νέο, λόγω της συνολικής παλαίωσης των τμημάτων του με βάση τις παραπάνω αναφορές, εναπόμειναν τελικά τα 400 χιλιοστά. Η συνολική απώλεια αξίας του θα υπολογίζεται σε 600 χιλιοστά (1000-400=600 χιλιοστά).
Όλα τα παραπάνω οργανώνονται σε σχετικό πίνακα αποτελεσμάτων.
Η απώλεια αξίας θα προσαυξάνεται κατά ένα ποσοστό (%) λόγω των ενδιάμεσων συντηρήσεων που θα συμβούν σε αυτό έως το πέρας της συνολικής ζωής του μηχανήματος. Οι συντηρήσεις συμβαίνουν λόγω της χρήσης του και θα απωλεσθούν επίσης μετά το πέρας της συνολικής ζωής του. Η απώλεια αξίας των 600 χιλιοστών θα μετονομαστεί σε πραγματική απώλεια αξίας 660 χιλιοστών εφόσον το παραπάνω ποσοστό κριθεί 10%.
-Η πραγματική απώλεια αξίας των 660 χιλιοστών θα αφαιρεθεί από τα 1000 χιλιοστά «του όλου μηχανήματος» ώστε να προκύψει η πραγματική εναπομένουσα αξία. Η πραγματική εναπομένουσα αξία, στη 10ετία, θα είναι 1000-660 =340 χιλιοστά
-Η πραγματική εναπομένουσα αξία εκπεφρασμένη με μαθηματικό τύπο θα είναι :
α10 = 340 ‰ ⇒ α10 = 0,340 ⇒ α= 10√0,340 ⇒ α=0,897
Επαλήθευση: 0,89710 = 0,340
όπου
α= η πραγματική εναπομένουσα αξία εκπεφρασμένη ως αριθμός.
10=η συνολική εκτιμώμενη διάρκεια ζωής του μηχανήματος η οποία θα εκφραστεί ως μαθηματική δύναμη.
10√= η 10η ρίζα της πραγματικής εναπομένουσας αξίας εκπεφρασμένης ως αριθμός. Επιλέγεται ή 10η ρίζα διότι έτσι εκφράζεται η πραγματική εναπομένουσα αξία «του όλου μηχανήματος» σε συνάρτηση με τη συνολική εκτιμώμενη διάρκεια ζωής του.
-Ο ετήσιος συντελεστής απόσβεσης (i) που εκφράζει την συνολική ετήσια μείωση του μηχανήματος λόγω παλαιότητας θα είναι:
Ως αριθμός: Το αποτέλεσμα της πράξης 1-0,897 = 0,103
Ως ποσοστό (%) = 10,3%
Για να βρεθεί η αξία του αντικειμένου λόγω της παλαιότητας του είτε μετά το πέρας της συνολικής εκτιμώμενης χρονικής διάρκειας ζωής του είτε σε ένα συγκεκριμένο έτος αναφοράς, θα χρησιμοποιηθεί η σχέση:
ΑΚΑ=ΚΚ*(1-i)n
όπου:
ΑΚΑ= Το αποσβεσμένο κόστος αντικατάστασης ή αναπαραγωγής του δηλαδή η «τρέχουσα αξία» ασφάλισής του.
ΚΚ = Το κόστος αντικατάστασης ή το κόστος αναπαραγωγής ως νέο.
1= η μονάδα η οποία εκφράζει «το όλο μηχάνημα» ως νέο.
i = ο συνολικός ετήσιος συντελεστής απόσβεσης του μηχανήματος. Για τον υπολογισμό του λήφθηκε υπόψη η πραγματική εναπομένουσα αξία ωστόσο στην ασφαλιστική βάση συμφωνήθηκε πως η υπολειμματική αξία δεν θα υπολογίζεται στην εκθετική μέθοδο (ΑΚΑ=ΚΚ*(1-i)n)
n= το έτος για το οποίο αναζητείται η αξία του μηχανήματος δυνάμει της παλαιότητας του εκπεφρασμένο ως μαθηματική δύναμη
Σχόλιο 1: Η παρούσα εκτιμητική μεθοδολογία είναι εμπειρική-προσεγγιστική και αφορά η/και αποτυπώνει την αποκλειστική προσωπική εκτίμηση του συντάξαντα το παρόν ως αποτέλεσμα της πολυετούς εμπειρίας του στη διαχείριση ασφαλιστικών κινδύνων και αποζημιώσεών τους σύμφωνα με την ασφαλιστική τεχνική – πρακτική και πραγματικότητα σε ευθεία σχέση με τις ασφαλιστικές βάσεις ασφάλισης και τους όρους των ασφαλιστηρίων. Απευθύνεται σε ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές με σκοπό να αποκτήσουν σφαιρική αντίληψη στην διαχείριση ασφαλιστικών κινδύνων. Πιστοποιημένες και ακριβείς μέθοδοι εκτίμησης αξιών παρομοίων αντικειμένων διενεργούνται αποκλειστικά από πιστοποιημένους εκτιμητές μηχανημάτων, μηχανολογικών εγκαταστάσεων και εξοπλισμού συμφώνως των εκτιμητικών προτύπων που αυτοί ακολουθούν. Σχετικές αναφορές δείτε στο Σύλλογο Εκτιμητών Ελλάδας (Σ.ΕΚ.Ε) η/και στο RICS.
Σχόλιο 2: Δέον το αποτέλεσμα να επιβεβαιώνεται και με την Συγκριτική Μέθοδο Εκτίμησης Ομοίων η/και Παρομοίων Μηχανημάτων (Comparative Approach – Comparative Method). Δυνητικά θα πρέπει να διενεργούνται ποσοστιαίες σταθμίσεις αξιοπιστίας των 2 μεθόδων εκτίμησης. Η εκθετική μέθοδος κρίθηκε δέουσα σε σχέση με τη γραμμική μέθοδο αφενός λόγω της χρονολογικής και ουσιαστικής ηλικίας του μηχανήματος αφετέρου λόγω της ανεπαρκούς συντήρησης του συμφώνως των οδηγιών του κατασκευαστή.
Σχετική νομοθεσία: Άρθρο 16 & 17 – Ν.2496/1997
Άρθρο 16
Υπολογισμός του ασφαλίσματος
- Στην ασφάλιση κατά ζημιών πραγμάτων, αν δεν συμφωνήθηκε κάτι άλλο, βάση υπολογισμού του ασφαλίσματος είναι η τρέχουσα αξία ή, αν δεν υπάρχει, η συνηθισμένη αξία αυτών κατά το χρόνο επέλευσης του κινδύνου.
- Το ασφάλισμα καθορίζεται από την αντιπαραβολή της αξίας του πράγματος πριν και μετά την πραγματοποίηση του κινδύνου.
- Ο ασφαλιστής μπορεί με ξεχωριστή συμφωνία, η οποία αποδεικνύεται με έγγραφο, να προβεί σε αποτίμηση της ασφαλισμένης περιουσίας. Στην περίπτωση αυτή το ασφάλισμα υπολογίζεται με βάση την αξία της αποτίμησης. Η αποτίμηση μπορεί να προσβληθεί μόνο για πλάνη, απάτη, απειλή ή εικονικότητα
Άρθρο 17
Υπασφάλιση–Υπερασφάλιση
- Στην ασφάλιση πραγμάτων, αν η αξία τους που δηλώθηκε κατά τη σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης (ασφαλιστική αξία) υπολείπεται της τρέχουσας ή, αν δεν υπάρχει, της συνηθισμένης αξίας αυτών κατά το χρόνο επέλευσης του κινδύνου, η ευθύνη του ασφαλιστή περιορίζεται στην αποκατάσταση ανάλογου μέρους της ζημίας.
- Αν η αξία των πραγμάτων, που δηλώθηκε κατά τη σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης, υπερβαίνει την τρέχουσα ή, αν δεν υπάρχει, τη συνηθισμένη αξία αυτών κατά το χρόνο επέλευσης του κινδύνου, οποιοσδήποτε από τους συμβαλλομένους μπορεί να απαιτήσει τη μείωση της ασφαλιστικής αξίας και του ασφαλίστρου, για το υπολειπόμενο διάστημα ισχύος της σύμβασης. Σε περίπτωση επέλευσης του κινδύνου, ο ασφαλιστής δεν ευθύνεται για το υπερβάλλον.
- Αν η υπερασφάλιση οφείλεται σε δόλο του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου ή του δικαιούχου του ασφαλίσματος, η ασφάλιση είναι άκυρη. Ο καλόπιστος ασφαλιστής δικαιούται τα δεδουλευμένα ασφάλιστρα.
Αν σας συνέβαινε να δώσετε συμβουλή επί αμοιβής για τη παραπάνω περίπτωση, ποια συμβουλή θα δίνατε?
Για να λάβετε την απάντηση του θέματος θα πρέπει να γίνετε μέλος της δημόσιας ομάδας (δείτε κάτωθι Link) και να συμμετάσχετε στη δημόσια δημοσκόπηση που διενεργείται σε αυτή. Κατόπιν θα λάβετε μέσω inbox την απάντηση του θέματος. Ως μέλος της ομάδας θα μπορείτε να λάβετε μέρος και σε παλαιότερες δημοσκοπήσεις που αφορούν σε παλαιότερα δημοσιευμένα θέματα και να λάβετε τις αντίστοιχες απαντήσεις εφόσον μας στείλετε σχετικό μήνυμα μέσω inbox.